ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ

Αν περάσεις πολλά χρόνια μαζί με τα δέντρα σου, φτάνεις σε ένα σημείο που βλέπεις ανθρώπους, όχι δέντρα, ούτε «εργάτες».

Στις μέρες μας, αν πας σε ένα σημείο πώλησης όπου διατίθεται τυποποιημένο ελαιόλαδο, θα βρεθείς μπροστά σε μια πληθώρα επιλογών. Λίγα χρόνια πριν δεν υπήρχαν ούτε οι μισές από αυτές. Μια γενιά πριν δεν υπήρχαν καθόλου. Τότε το λάδι ήταν ένα, δεν είχες πολλά να σκεφτείς. Καλό ή λιγότερο καλό, ήταν λάδι, κι έπρεπε να ‘χεις κι εσύ ένα μπουκάλι στο σπίτι σου να θρέψεις τα παιδιά σου, όπως όλοι.

Το ράφι άλλαξε τα πάντα, όχι μόνο στον τρόπο που το ελαιόλαδο διατίθεται στην αγορά, αλλά και στον τρόπο που παράγεται. Πως γίνεται οι συνθήκες ανταγωνισμού που επικρατούν στην άλλη άκρη του κόσμου να φτάνουν να επηρρεάζουν αλυσιδωτά τις συνθήκες κάτω από τις οποίες μεγαλώνει ο ίδιος ο καρπός του ελαιόδεντρου; Όσο κι αν το μυαλό και η καρδιά μου αρνούνται να αφομοιώσουν αυτήν την ιδέα, γίνεται.

Το ελαιόλαδο από αγαθό έγινε προϊόν. Μερικές φορές μάλιστα ντύνεται με περίτεχνες και πανάκριβες συσκευασίες και πάει ακόμα ένα βήμα παραπέρα, γίνεται αντικείμενο πόθου και κοσμεί τον χώρο. Με τη σειρά τους τα δέντρα γίναν «εργάτες», η γη «εργοστάσιο».

Δεν είναι ότι δεν καταλαβαίνω ή ότι αρνούμαι να προσαρμοστώ στη νέα εποχή. Είναι ότι αν ξεκινήσω να σκέφτομαι με αυτούς τους όρους, δεν θα μπορέσω να αισθανθώ ξανά το ίδιο στη γη μου. Ξέρω όλα μου τα δέντρα, ένα-ένα. Το δέντρο, όπως και το χώμα, σου μιλάει με τον τρόπο του, σου λέει τι χρειάζεται. Αν περάσεις πολλά χρόνια μαζί με τα δέντρα σου, φτάνεις σε ένα σημείο που βλέπεις ανθρώπους, όχι δέντρα, ούτε «εργάτες».

Είμαι από τους τυχερούς ανθρώπους. Ζω μέσα στη φύση και υπηρετώ ένα δέντρο ευλογημένο, που με υπηρετεί με τη σειρά του κι εκείνο. Δεν θα μπορούσα να ζητήσω κάτι άλλο.