Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΜΑΣ

Όπως ο σπόρος, που περιμένει υπομονετικά τις κατάλληλες συνθήκες και, όταν εκείνες έρθουν, διαλύεται για να γεννηθεί ζωή, έτσι κι ο άνθρωπος πρέπει να μεγαλώσει στην ώρα του και πριν μεγαλώσει να «σπάσει».

Όταν πάτησα για πρώτη φορά το χώμα του ελαιώνα μας ήμουν 5 χρονών. Ήμουν «άντρας πια κι έπρεπε να βοηθήσω στο μάζεμα», όπως έλεγε ο πατέρας μου. Στην πραγματικότητα, ελάχιστα πράγματα μπορούσα να κάνω. Τότε για να μαζέψεις τις ελιές τις χτυπούσες με μια βέργα, κλαδί-κλαδί, κι εγώ καλά-καλά δεν έφτανα ούτε τα χαμηλότερα κλαδιά των ήδη ενηλίκων τότε κορωνέικων ελαιόεντρων. Το δέντρο της ελιάς φάνταζε θεόρατο στα μάτια μου. Το ίδιο και το σακί με τον μαζεμένο ελαιόκαρπο.

Μετά το μάζεμα θα ακολουθούσε το κλάδεμα και μετά, το καλοκαίρι, το πότισμα. Έτσι κυλούσε ο καιρός. Αυτή ήταν και η ασχολία και η σχόλη μας. Αυτή ήταν όλη μας η ζωή, το λιόφυτο.

Πέρασαν πάνω από δέκα χρόνια και πολλές, αμέτρητες ώρες στο λιοπύρι για να γίνω ένας άξιος εργάτης της γης. Ήξερα πια τον ελαιώνα σπιθαμή προς σπιθαμή. Ήξερα κάθε ένα από τα δέντρα που άπλωναν τις ρίζες τους σε εκείνη τη γη. Το ήξερε κι ο πατέρας μου πως ήμουν πια «άντρας» και μ’ άφηνε στο πόδι του, με εμπιστευότανε.

Έτσι είναι το μεγάλωμα. Θέλει υπομονή και κόπο. Όπως ο σπόρος, που περιμένει υπομονετικά τις κατάλληλες συνθήκες και, όταν εκείνες έρθουν, διαλύεται για να γεννηθεί ζωή, έτσι κι ο άνθρωπος πρέπει να μεγαλώσει στην ώρα του και πριν μεγαλώσει να «σπάσει».

Ακόμα περνώ τη ζωή μου στον ελαιώνα. Εδώ και μερικά χρόνια τυποποιώ το λάδι μου σε δικές μου εγκαταστάσεις και το διαθέτω στην ελληνική και ξένη αγορά, μέσα από ένα δίκτυο έμπιστων συνεργατών. Το ονόμασα Zero One. «Zero» για να συμβολίσω το σημείο από όπου ξεκινούν όλα τα πράγματα, το σημείο όπου όλες οι δυνατότητες συνυπάρχουν ταυτόχρονα, το σημείο από το οποίο ξεκίνησα κι εγώ. «One» για να συμβολίσω την άριστη ποιότητά του ελαιολάδου – έτσι έλεγαν οι παλιοί το λάδι που γεννιέται έξτρα παρθένο, «άσσο».